In het septembernummer van LOKAAL, het magazine van VVSG is een interview verschenen met de voorzitters van de EGTS, Peter Roose en Patrice Vergriete. Een gesprek over hard werk, geduld en voetbal. We geven hieronder enkele citaten weer uit het interview. 

Patrice Vergriete: "In het landschap is de grens onzichtbaar, maar administratief enin de hoofden van veel mensen blijft ze wel degeleijk bestaan. [...] Dat nationale gevoel krijgen we van jongs af mee. Dat bepaalt dus mee hoe we naar de wereld kijken en alleen al daardoor blijft de grens een harde realiteit. En net daarom moeten we samen met Belgische beleidsmakers die nationale reflex proberen te doorbreken. Als we dat niet actief zouden doen, gebeurt er helemaal niets. 

Peter Roose: Rond de tafel zitten vertegenwoordigers van het lokale, regionale en nationale niveau. We leren elkaar en de verschillende structuren beter kennen en werken samen aan thema's als mobiliteit, economie, gezondheid en andere gedeelde ambities en problemen. Ook voor cultuur en toerisme willen we sterkere samenwerkingen ontwikkelen. [...] We proberen voortdurend meerwaarde te creëren. Vorige week besprak onze thematisch werkgroep economie een nieuwe Franse studie met voorstellen voor economische samenwerking. 

Patrice Vergriete: "Onze naamsverandering is al een eerste stap. We willen met EuroFlandria verder kijken dan de institutionele perimeter en onze inwoners meer betrekken. [...] Samenleven moet centraal staan." 

Op de vraag wat het advies is van de voorzitters voor andere grensregio's, luidt het antwoord van Patrice Vergriete: "Geduld oefenen. (lacht) De institutionele systemen verschillen, net als de nationale invalshoeken. Die verschillen moet je soms overstijgen en dat vraagt tijd. Maar minstens even belangrijk zijn de menselijke contacten en de goede, vriendschppelijk relaties. 

En het gevraagd naar het grootste verschil tussen de twee regio's, zegt Peter Roose "Uiteindelijk is de taal het enige verschil. Dat is de enige echte grens. De mentaliteit, de 'esprit', is overal dezelfde. Ik voel mij in deze streek altijd en overal thuis, aan beide kanten van de grens."

Lees het volledige interview hier.